Cenzy fietst van Polen naar Nederland

In twee weken van Auschwitz naar Westerbork fietsen. Cenzy gaat de route van de spoorlijn volgen die ooit gebruikt werd om mensen van het doorgangskamp in Nederland naar het concentratiekamp in Polen te brengen.

Cenzy wil op deze manier het verhaal van de Tweede Wereldoorlog onder de aandacht brengen bij jongeren. Ze doet dit samen met een groep studenten van haar opleiding verpleegkunde. “De generatie die de oorlog heeft meegemaakt zal niet voor eeuwig leven. Er is dadelijk een nieuwe generatie die niet de kans heeft om met deze mensen te praten”, begint Cenzy. “Daarom vind ik het belangrijk dat wij dadelijk degene zijn die hierover kunnen vertellen.” Deze fietstocht is voor haar dan ook de ideale manier om er zelf meer over te leren.

De generatie die de oorlog heeft meegemaakt zal niet voor eeuwig leven. Er is dadelijk een nieuwe generatie die niet de kans heeft om met deze mensen te praten.

• Cenzy

Cenzy heeft haar eerste grote tocht er al op zitten: “Via een fietsroute app vond ik een rit naar de grens van Nederland en België. Ik besloot samen met mijn zus deze route te nemen. Deze tocht was 70 kilometer, nog niet de helft van de langste route die we gaan afleggen. Die route is namelijk 160 kilometer.” Echter was de rit naar de grens van België makkelijk en is Cenzy ervan overtuigd dat de volledige tocht uiteindelijk goed zal komen.

Ik had nog geen wielrenfiets, aangezien ik daar nooit fanatiek mee bezig ben geweest. Via een Crowdfundingsactie heb ik bij vrienden en familie geld gevraagd voor een nieuwe uitrusting.

• Cenzy

Geen fiets ervaring
In het begin was Cenzy nog niet heel erg overtuigd om mee te doen. “Ik heb helemaal geen ervaring met lange afstanden fietsen. Naar de middelbare school en terug was voor mij al lang”, verzucht de 18-jarige. De actie is opgezet door Stichting Terug naar Westerbork. “Mijn docenten fietsen altijd met een aantal studenten mee. Toen ze mij vroegen om mee te doen wilde ik dat eigenlijk niet . Ze zochten namelijk ervaren fietsers en daar schaal ik mijzelf daar niet onder.” Een docent drong er toch op aan en Cenzy besloot uiteindelijk om mee te gaan.

Daar begon de grote uitdaging voor Cenzy. “Ik had nog geen wielrenfiets, aangezien ik daar nooit fanatiek mee bezig ben geweest. Via een Crowdfundingsactie heb ik bij vrienden en familie geld gevraagd voor een nieuwe uitrusting. Nu heb ik een goede fiets, helm en schoenen en kan ik aan de slag.” Hoe ze haar training moest beginnen was ook een uitdaging. “Ik heb mijn docenten al heel vaak geappt. Soms kwam er een vraag naar boven en stuurde ik om half elf nog een berichtje. Gelukkig was dit nooit een probleem en reageerde ze altijd.”

Laat je reactie achter